اخبار

لطفا بیایید تغییر رویه دهیم

معصومه نصیری ـ کارشناس رسانه

 

به گزارش عصر هوشمندی، این روزها در لابه‌لای اخبار و محتواهای رسانه‌ای سکه ارزش خبری «تضاد و درگیری» پررونق‌تر از سایر ارزش‌های خبری است. تضاد و درگیری یعنی خبرهای قتل، کودتا، تظاهرات، اولتیماتوم‌ها، دعواها سیاسی و غیرسیاسی و … این اخبار ضمن اینکه به‌هرحال بخشی از اتفاقات دنیا را تشکیل می‌دهند، قابلیت جلب‌توجه مخاطب و کسب کلیک بیشتر را هم دارند.

 

اما اثرات ثانویه این دست از اخبار بر افکار عمومی دنیا چیزی جز تنش‌آفرینی، القای حس ناامنی، بدبینی، ترس و ناامیدی از آینده نیست. بشر از این حجم از اخبار بد و نگران‌کننده که سایه سنگین تباهی را با خود حمل کرده و ابرهای سیاه نابسامانی را بارورتر می‌کنند، دل‌زده شده است و شاید گرایش به مدل‌های سطحی سرگرمی و گذران اوقات فراغت برای فرار از این حجم از بیچارگی باشد.

 

اما اگر به‌طور ویژه به اخبار ایران عزیزمان نگاهی بیندازیم این پمپاژ تأسف‌بار اخبار تلخ بدون محاسبه اثرات روانی آن بر مخاطب، مسئله مهمی است که به‌سادگی نمی‌توان از آن گذشت. سؤال اینجاست که آیا در این کشور هیچ اتفاق خوب یا دستاورد قابل‌ارائه‌ای رخ نمی‌دهد که رسانه‌ها بخواهند به آن بپردازند؟ قطعاً دستاوردهای علمی، پژوهشی، عمرانی، پزشکی و …. در این کشور رخ می‌دهد اما در بین اخبار با سویه بد گم می‌شوند. الحق که درست گفته‌اند امروز دیگر سانسور با گرفتن گلوگاه ارائه اطلاعات رخ نمی‌دهد بلکه با نشر گسترده اطلاعات رخ می‌دهد و این انبوهی اطلاعات به مخاطبان و حتی خود رسانه‌ها مجال تمرکز بر برخی محتواها را نمی‌دهد.

 

نکته اینجاست که افکار عمومی اگر به آینده امیدی نداشته باشد بخشی به عملکرد مسئولان مربوط و بخشی به بازنمایی و انعکاس رسانه‌ای شرایط بازمی‌گردد. میزان و ضریب پرداخت به اخبار نکته‌ای است که نباید از آن غافل شویم. روح حاکم بر بیانیه گام دوم امید به آینده و رسیدن به ایرانی مقتدر و سربلند است. آیا با این مدل از خبررسانی به مردمی که در عصر اشباع رسانه‌ای و محتوایی قرار دارند و خبرخوان شده‌اند، می‌توانیم روح جمعی خواهان پیشرفت، آبادانی و ساخت ایران قوی را انتظار داشت. البته که پرواضح است که بخشی از تصویر ذهنی مردم متأثر از جریان سازی رسانه‌های خارج از ایران است اما در میانه‌ی جنگ رسانه‌ای ما باید خنثی‌کننده این اثرات باشیم نه تکمیل‌کننده آن.

 

نباید فراموش کنیم تکرار به‌عنوان یکی از روش‌های رسانه‌ای می‌تواند در یک ملت احساس و باور عزتمندی ملی ایجاد کرده یا برعکس، آن را از بین ببرد.  برچسب‌زنی، جهت‌دهی به کلمات، تصاویر، بزرگنمایی‌ها، سوژه پردازی‌ها و … همه و همه باید ضمن توجه به‌ضرورت شفافیت و اطلاع‌رسانی به هنگام به افکار عمومی، بر داشته‌ها و دستاوردها نیز تأکید داشته باشد.

 

اخبار «خوب»، «مفید» و «امیدبخش» سه مؤلفه اساسی برای حوزه اطلاع‌رسانی است. این تصور که خبر خوب، خبر بد است نیاز به بازنگری دارد. اگر احساس عزت ملی از کشوری گرفته شود احساس همبستگی و مشارکت نیز از آن گرفته می‌شود و این یعنی میزان آسیب‌پذیری آن سرزمین بالاتر می‌رود.

 

انتهای پیام

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده − 6 =

بستن